3D Yazıcının Tarihçesi: Nereden Nereye?
🛠️ 1980’ler: İlk Fikirler & Patentler
-
1981: Japon Dr. Hideo Kodama, ışıkla sertleşen reçineyle ilk 3D baskı sistemini önerdi.
-
1984: ABD’li Chuck Hull, sıvı reçineyi UV ışıkla katılaştıran SLA (Stereolithography) sistemini icat etti ve ilk 3D yazıcı patentini aldı.
-
1986: Hull, 3D Systems şirketini kurarak ilk ticari 3D yazıcıyı (SLA-1) geliştirdi.
🏭 1990’lar: Endüstriyel Atılım
-
FDM (Fused Deposition Modeling) teknolojisi geliştirildi (Scott Crump / Stratasys).
-
3D yazıcılar, prototipleme ve otomotiv-uzay sektörlerinde kullanılmaya başlandı.
-
SLS (Selective Laser Sintering) teknolojisi ortaya çıktı (toz malzeme + lazer).
💻 2000’ler: Açık Kaynak ve Yaygınlaşma
-
2005: "RepRap" projesi başlatıldı: Kendini çoğaltabilen açık kaynaklı 3D yazıcı fikri.
-
3D yazıcılar ilk kez hobicilerin, akademik çevrelerin erişimine açıldı.
-
2008: İlk “kendi parçalarını basabilen” yazıcı üretildi (RepRap Darwin).
💥 2010’lar: Hobiye ve Tüketiciye Geçiş
-
Masaüstü 3D yazıcılar ucuzladı ve yaygınlaştı (Creality, Prusa, Ender serisi).
-
Online STL dosya paylaşım platformları (Thingiverse, Cults, Printables) patladı.
-
3D yazıcılar evlerde, okullarda, küçük işletmelerde kullanılmaya başladı.
-
Kickstarter'da birçok 3D yazıcı projesi fonlandı.
🤖 2020’ler: Hassasiyet, Malzeme ve Otomasyon
-
SLA ve MSLA yazıcılar yaygınlaştı (Elegoo, Anycubic Photon).
-
TPU, karbon fiber katkılı filament gibi özel malzemeler çoğaldı.
-
Otomatik kalibrasyon, WiFi kontrol, multi-material yazıcılar gibi akıllı sistemler yaygınlaştı.
-
Sürdürülebilir filamentler, geri dönüştürülebilir baskı çalışmaları hız kazandı.
-
Evde üretim, prototipleme ve kişiselleştirilmiş üretim kültürü güçlendi.

🚀 Nereye Gidiyoruz?
-
Biyo-baskı (organ üretimi)
-
3D yazıcılı inşaat (beton baskı ile ev yapımı)
-
Tam otomasyonlu ve yapay zekâ destekli baskı sistemleri
-
Geri dönüşümden filament üretimi
-
Endüstri 4.0 ve dijital fabrikalar
0 Yorumlar